آیه اُذُن در میان خطابه غدیر – پایگاه اینترنتی آیت الله جعفر فاضل
چند رسانه ای

آیه اُذُن در میان خطابه غدیر

آیه أُذُن در خطابه غدیر خم
0

فهرستی از مطالب این مقاله:

  • گفتند: پیامبر گوش است!
  • آزار پیامبر با یک کلمه توسط منافقان
  • رحمت و خیر بقیه الله برای مومنین است

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله اوصاف منافقان را بیان فرمودند. منافقانی که حتی در صحرای غدیر خم توطئه و کارشکنی کردند و در صدد از بین بردن نظم و بی نتیجه گذاشتن این اجتماع عظیم بودند. یکی از اذیت هایی که به پیامبر روا داشتند این بود که ایشان را “اُذُن” نامیدند.

گفتند: پیامبر گوش است!

وَ كَثْرَةِ اَذاهُمْ لى غَیْرَ مَرَّةٍ حَتّى سَمَّونى اُذُناً وَ زَعَمُوا اَنّى كَذالِكَ لِكَثْرَةِ مُلازَمَتِهِ اِیّاىَ وَ اِقْبالى عَلَیْهِ وَ هَواهُ وَ قَبُولِهِ مِنّى حَتّى اَنْزَلَ اللَّهُ – عَزَّوَجَلَّ – فى ذالِكَ

بارها و بارها مرا اذیت کردند تا جایی که مرا “اُذُن” و “گوش” و زود باور خواندند! این ها به این جهت گمان کردند که من أُذُن و زود باور هستم که خیلی با علی علیه السّلام می نشستم و او ملازم من بود و من متمایل و متوجه به او بودم. او نیز با کمال میل، گفتار و اوامر مرا پذیرا بود.

لذا گفتند از زود باوری و ساده لوحی پیامبر صلَّی الله علیه وآله است که این اندازه با علی علیه السلام مأنوس است!

آزار پیامبر با یک کلمه توسط منافقان

گاهی یک جمله باعث آزار و اذیت می شود که اذیت مومن با کمترین کلمه ای عذاب اخروی در پی دارد؛ چه برسد به اذیت پیامبر خدا! قرآن کریم نسبت به اذیت رساندن به پیامبر چنین هشدار می دهد:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا

سوره احزاب آیه 57

پس از آن اذیت و توهین منافقان به پیامبر که ایشان را “اُذُن” نامیدند، خداوند آیه ای در این باره نازل فرمود که رسول اکرم نیز آن را در غدیر خم به مردمان یادآور کردند:

وَ مِنْهُمُ الَّذینَ یُؤْذُونَ النَّبِىَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ اُذُنٌ

و از آنان کسانی هستند که پیامبر را آزار می دهند و می گویند: او “گوش” است!

پیامبر به حرف همه گوش می دادند و کسی را تخریب شخصیتی نمی کردند و این به خاطر اخلاق کریمانه و دلسوزانه حضرت بود که واکنش متقابلی نشان نمی دادند. اما منافقان همه جا می گفتند: ما هرچه می گوییم، پیامبر باورش می شود و قبول می کند و به تعبیری ساده لوح است! این گفتار باعث آزار پیامبر بود.

قُلْ اُذُنُ [عَلَى الَّذینَ یَزْعَمُونَ اَنَّهُ اُذُنٌ] خَیْرٍ لَكُمْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ یُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنینَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذینَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذینَ یُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ(1)

پیامبر صلَّی الله علیه وآله در واقع حرف شما منافقین را باور نمی کند بلکه حرف خدا را باور می کند و برای مومنین امان و رحمت است. کسانی که رسول خدا را اذیت می کنند، برایشان عذابی دردناک مهیا شده است.

رحمت و خیر بقیه الله برای مومنین است

وجود مقدس امام زمان علیه السلام نیز برای همه خیر نیستند چرا که قرآن می گوید:

بَقِیَّتُ اللهِ خَیرٌ لَکُمْ إنْ کُنتُم مُؤمِنینَ(2)


حضرت برای کسانی که مومن هستند، خیر و رحمت هستند.

رسول الله می فرمایند: من از جبرئیل خواستم که مرا از رساندن پیام وصایت و امارت و تبلیغ ولایت امیرالمومنین در این جمعیّت معاف کند چرا که در میان این ها منافقین وجود دارند.

مطالعه بیشتر
منافقان در غدیر خم

سپس پیامبر صلَّی الله علیه وآله ادامه آیه شریفه را قرائت فرمودند: هرکس رسول الله صلَّی الله علیه وآله را اذیت کند، عذاب شدیدی در انتظار او خواهد بود!

برای مشاهده مطلب بعد درباره این که پیامبر اکرم تمام منافقان را می شناختند، می توانید این جا را کلیک کنید.

پانوشت:

(1) سوره توبه آیه ۶۱
(2) سوره هود آیه ۸۶

منافقان در غدیر خم

مقاله قبلی

پیامبر منافقان را می شناختند

مقاله بعدی

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *